A A A
0.00 (0 głosów)

Ocena

ocena

Pałac Warcino

Kategoria: Gmina Kępice

Warcino (niem. Varzin) było wsią lenną pruskiego rodu von Zitzewitz. Było w ich rękach już od 1485 r. W 1660 r. majątek zakupił Otto von Massow. Inne źródła podają, iż w 1692 r. majątek przeszedł w ręce Kaspara von Massow. Kolejno w 1727 r. zakupił go przedstawiciel rodu von Podewils. Inne źródła: Werner von Podewils zakupił Warcino w 1765 r. Po jego śmierci majątek odziedziczyła jego córka, która wychodząc za mąż wniosła w posagu Warcino dla rodziny Blumenthal (inne źródła podają, iż Warcino stało się własnością rodu von Blumenthal w 1809 r.) W 1867 r. podupadły wówczas majątek zakupił ówczesny prezes rady ministrów hrabia Otto von Bismarck-Schoenhausen. Bismarck został wyniesiony do godności księcia i Kanclerza Rzeszy w 1871 r. Po śmierci kanclerza (30.7.1898 r.) majątek przejął jego drugi syn, hrabia Wilhelm von Bismarck, który był nadprezydentem Prus Wschodnich. Zmarł w Warcinie 30.5.1901 r. i tu został również pochowany. Do 1921 r. majątkiem zarządzała żona Wilhelma, Sybille. Później przekazała go synowi, hrabiemu Nikolausowi. Po jego śmierci (20.1.1940 r.) Warcino przejął jego syn – hrabia Rule von Bismarck i pozostało ono w jego rękach do 1945 r.

Pałac znajdujący się w Warcinie został wybudowany ok. 1664 r. Była to ulubiona rezydencja Bismarcka, dlatego też wielokrotnie ją przebudowywano i rozbudowywano. Obiekt został wybudowany na planie czterech prostokątów z wieżą pałacową, umieszczoną między częścią zachodnią, a skrzydłem pałacu. Zachowało się wiele oryginalnych elementów wyposażenia pałacu, m.in.: sala kominkowa, która za czasów Bismarcka była jego gabinetem, sala myśliwska i biała. 


Po zakończeniu II wojny światowej majątek przeszedł na własność Skarbu Państwa. W 1946 r. w pałacu i folwarku umieszczono szkołę dla leśników, która funkcjonuje do dziś pod nazwą: Zespół Szkół Leśnych.

www.wolneforumgdansk.pl:

Pałac w Warcinie odznacza się złożoną bryłą, powstałą w wyniku kilkakrotnych przebudów i rozbudów, dokonywanych w przeciągu XVIII, XIX i XX w. Zachodnia część istniejącej dzisiaj rezydencji jest fragmentem barokowego pałacu wzniesionego w 1664 r. przez ród Zitzewitzów. W II poł. XVII w. założono również warciński park. W latach 40-tych XVIII w. do pałacu dobudowano dwa boczne skrzydła, które w XIX i XX w. zostały rozebrane. W końcu XVIII lub na początku XIX w. w sąsiedztwie powstała ryglowa stajnia-wozownia, zachowana do dzisiaj. Po przejęciu Warcina przez rodzinę von Bismarck pałac znajdował się w złym stanie i został oceniony przez żonę kanclerza jako „trochę szkaradny, ze zniszczonymi wstrętnymi pokojami". Nowi właściciele od razu przystąpili do rozbudowy rezydencji i w 1872 r. dobudowali obszerne skrzydło wschodnie, zwane później budynkiem książęcym. W 1901 r. następny przedstawiciel rodu – graf Wilhelm von Bismarck - dobudował skrzydło z wieżą i łącznikiem. W takiej postaci pałac zachował się do dnia dzisiejszego.

 

Ciekawostki:

  1. Pałac w Warcinie oficjalnie pełnił funkcję letniej rezydencji, jednak Kanclerz przebywał w nim nawet przez osiem miesięcy w roku (wraz z żoną i trójką dzieci).
  2. Na terenie parku przypałacowego znajduje się cmentarz dla 14 psów należących do rodu von Bismarck.
  3. Ostatnia mieszkanka pałacu – Sybille, nie ewakuowała się przed zbliżającymi się wojskami radzieckimi. Została w pałacu i przed wkroczeniem Rosjan, w nocy z 5 na 6 marca 1945 r. popełniła samobójstwo.
  4. Na sąsiednim wzgórzu, w 1894 r. Bismarck kazał wybudować grobowiec rodzinny. Przed wojną miejsce to zwano Richtberg, a obecnie Wzgórzem Bismarcka, Czarną lub Czarcią Górą. Wzgórze było miejscem wykonywania wyroków. To tutaj w 1786 r. spalono jedną z ostatnich pomorskich czarownic – Svanitę. Na wzgórzu została pochowana również żona Kanclerza – Joanna. Jednak po śmierci Bismarcka w 1898 r. rodzina podjęła decyzję o zabraniu sarkofagu Joanny i przetransportowaniu go do Friedrichsruhe pod Hamburgiem, w miejscu gdzie pochowano również samego Bismarcka. Na wzgórzu pochowana została również Sybilla, która popełniła w pałacu samobójstwo w 1945 r. Obecnie z kaplicy pozostały jedynie ściany wytyczające jej obrys, elementy posadzki i trzy płyty nagrobne. Na jednej z nich widnieje herb Bismarcków. Kaplica została zburzona po 1945 r., a grobowce splądrowano.

 

Źródła:

  • M. Mazur, H. Soja, Ziemia Słupska - dzieje i kultura: objaśnienia do mapy etnograficzno-historycznej powiatu słupskiego, Słupsk 2003.
    Rejestr Zabytków Nieruchomych, stan na 01-09-2016.

Zdjęcia:

Zespół pałacowo-parkowy i zespół dworu ze spichlerzem
Skład zespołu pałac, park, kaplica pałacowa, kaplica grobowa, stajnia pałacowa, spichlerz, dwór
Obiekt opisywany
  • Pałac
  • Dwór
Stan zachowania Odrestaurowany
Zastosowanie Zespół Szkół Leśnych
Numer rejestru zabytków województwa pomorskiego 352 i 353
Numer dawnego rejestru zabytków 277/93 i 182/183
Organ wpisujący do rejestru zabytków Wojewódzki Konserwator Zabytków w Koszalinie
Data wpisu do rejestru zabytków 18-03-1965

Lokalizacja

Warcino 1, 77-230, Warcino, Polska

Komentarze