A A A
0.00 (0 głosów)

Ocena

ocena

Pałac w Warcinie

Kategoria: Gmina Kępice

Warcino (niem. Varzin) było wsią lenną pruskiego rodu von Zitzewitz. Było w ich rękach już od 1485 r. W 1660 r. majątek zakupił Otto von Massow. Inne źródła podają, iż w 1692 r. majątek przeszedł w ręce Kaspara von Massow. Kolejno w 1727 r. zakupił go przedstawiciel rodu von Podewils. Inne źródła: Werner von Podewils zakupił Warcino w 1765 r. Po jego śmierci majątek odziedziczyła jego córka, która wychodząc za mąż wniosła w posagu Warcino dla rodziny Blumenthal (inne źródła podają, iż Warcino stało się własnością rodu von Blumenthal w 1809 r.) W 1867 r. podupadły wówczas majątek zakupił ówczesny prezes rady ministrów hrabia Otto von Bismarck-Schoenhausen. Bismarck został wyniesiony do godności księcia i Kanclerza Rzeszy w 1871 r. Po śmierci kanclerza (30.7.1898 r.) majątek przejął jego drugi syn, hrabia Wilhelm von Bismarck, który był nadprezydentem Prus Wschodnich. Zmarł w Warcinie 30.5.1901 r. i tu został również pochowany. Do 1921 r. majątkiem zarządzała żona Wilhelma, Sybille. Później przekazała go synowi, hrabiemu Nikolausowi. Po jego śmierci (20.1.1940 r.) Warcino przejął jego syn – hrabia Rule von Bismarck i pozostało ono w jego rękach do 1945 r.

 

Pałac znajdujący się w Warcinie został wybudowany ok. 1664 r. Była to ulubiona rezydencja Bismarcka, dlatego też wielokrotnie ją przebudowywano i rozbudowywano. Obiekt został wybudowany na planie czterech prostokątów z wieżą pałacową, umieszczoną między częścią zachodnią, a skrzydłem pałacu. Zachowało się wiele oryginalnych elementów wyposażenia pałacu, m.in.: sala kominkowa, która za czasów Bismarcka była jego gabinetem, sala myśliwska i biała. 


Po zakończeniu II wojny światowej majątek przeszedł na własność Skarbu Państwa. W 1946 r. w pałacu i folwarku umieszczono szkołę dla leśników, która funkcjonuje do dziś pod nazwą: Zespół Szkół Leśnych.

 

www.wolneforumgdansk.pl:

Pałac w Warcinie odznacza się złożoną bryłą, powstałą w wyniku kilkakrotnych przebudów i rozbudów, dokonywanych w przeciągu XVIII, XIX i XX w. Zachodnia część istniejącej dzisiaj rezydencji jest fragmentem barokowego pałacu wzniesionego w 1664 r. przez ród Zitzewitzów. W II poł. XVII w. założono również warciński park. W latach 40-tych XVIII w. do pałacu dobudowano dwa boczne skrzydła, które w XIX i XX w. zostały rozebrane. W końcu XVIII lub na początku XIX w. w sąsiedztwie powstała ryglowa stajnia-wozownia, zachowana do dzisiaj. Po przejęciu Warcina przez rodzinę von Bismarck pałac znajdował się w złym stanie i został oceniony przez żonę kanclerza jako „trochę szkaradny, ze zniszczonymi wstrętnymi pokojami". Nowi właściciele od razu przystąpili do rozbudowy rezydencji i w 1872 r. dobudowali obszerne skrzydło wschodnie, zwane później budynkiem książęcym. W 1901 r. następny przedstawiciel rodu – graf Wilhelm von Bismarck - dobudował skrzydło z wieżą i łącznikiem. W takiej postaci pałac zachował się do dnia dzisiejszego.

 

Ciekawostki:

  1. Pałac w Warcinie oficjalnie pełnił funkcję letniej rezydencji, jednak Kanclerz przebywał w nim nawet przez osiem miesięcy w roku (wraz z żoną i trójką dzieci).
  2. Na terenie parku przypałacowego znajduje się cmentarz dla 14 psów należących do rodu von Bismarck.
  3. Ostatnia mieszkanka pałacu – Sybille, nie ewakuowała się przed zbliżającymi się wojskami radzieckimi. Została w pałacu i przed wkroczeniem Rosjan, w nocy z 5 na 6 marca 1945 r. popełniła samobójstwo.
  4. Na sąsiednim wzgórzu, w 1894 r. Bismarck kazał wybudować grobowiec rodzinny. Przed wojną miejsce to zwano Richtberg, a obecnie Wzgórzem Bismarcka, Czarną lub Czarcią Górą. Wzgórze było miejscem wykonywania wyroków. To tutaj w 1786 r. spalono jedną z ostatnich pomorskich czarownic – Svanitę. Na wzgórzu została pochowana również żona Kanclerza – Joanna. Jednak po śmierci Bismarcka w 1898 r. rodzina podjęła decyzję o zabraniu sarkofagu Joanny i przetransportowaniu go do Friedrichsruhe pod Hamburgiem, w miejscu gdzie pochowano również samego Bismarcka. Na wzgórzu pochowana została również Sybilla, która popełniła w pałacu samobójstwo w 1945 r. Obecnie z kaplicy pozostały jedynie ściany wytyczające jej obrys, elementy posadzki i trzy płyty nagrobne. Na jednej z nich widnieje herb Bismarcków. Kaplica została zburzona po 1945 r., a grobowce splądrowano.

 

Źródła:

  • M. Mazur, H. Soja, Ziemia Słupska - dzieje i kultura: objaśnienia do mapy etnograficzno-historycznej powiatu słupskiego, Słupsk 2003 r.
    Rejestr Zabytków Nieruchomych, stan na 01-09-2016 r.

  • www.wolneforumgdansk.pl
  • www.krajoznawcy.info.pl

Zdjęcia:

Zespół pałacowo-parkowy i zespół dworu ze spichlerzem
Skład zespołu pałac, park, kaplica pałacowa, kaplica grobowa, stajnia pałacowa, spichlerz, dwór
Obiekt opisywany Pałac, Dwór
Stan zachowania Odrestaurowany
Zastosowanie Zespół Szkół Leśnych
Numer rejestru zabytków województwa pomorskiego 352 i 353
Numer dawnego rejestru zabytków 277/93 i 182/183
Organ wpisujący do rejestru zabytków Wojewódzki Konserwator Zabytków w Koszalinie
Data wpisu do rejestru zabytków 18-03-1965

Lokalizacja

Warcino 1, 77-230, Warcino, Polska

Komentarze