A A A
5.00 (1 głosów)

Ocena

ocena
5.00

Pałac Motarzyno

Według historii rodziny von Zitzewitz w 1360 r. urodził się Jarosław (Jarislaw) von Zitzewitz, rycerz oraz założyciel motarzyńskiej gałęzi rodu. Jego majątek obejmował również: Niepoględzie, Gałąźnię Małą i Gałęzowo. Jego dobra graniczyły bezpośrednio z ziemiami Zakonu Krzyżackiego w Bytowie, przez co dochodziło do zatargów czasami nawet starć zbrojnych, m.in. na tle korzystania z pastwisk. Kolejnym właścicielem wsi w latach 1425-1485 był Martin von Zitzewitz. Punktem zapalnym ze Słupskiem w owych czasach była kwestia wykorzystania Słupi jako rzeki spławnej. Po zamordowaniu Martina, najprawdopodobniej z polecenia miasta Słupska, konflikt został zażegnany. Z kolei w latach 1507-1572 właścicielem majątku stał się kanclerz Jakob von Ziztewitz, który został okrzyknięty najaktywniejszym politykiem na Pomorzu. Dzięki niemu Pomorze zyskało prestiż zagranicą. Najgorszy czas Motarzyno przeżyło wraz z pojawieniem się Hansa von Linde, który wżenił się w rodzinę Zitzewitzów. Był on złym gospodarzem, ziemia leżała przez długi czas odłogiem, samo zaś gospodarstwo było zastawione. Żył z sąsiadami w ciągłej kłótni i praktykował terror poprzez swoich „motarzyńskich żołnierzy". Wraz z jego śmiercią w 1624 r. oraz po wkroczeniu wojsk Wallensteina na Pomorze w czasie wojny 30-letniej wieś popadła w ruinę. W 1717 r. właścicielami wsi byli: starosta Johann Adolph von Zitzewitz, Georg Gneomar von Zitzewitz i Claus von Zitzewitz. Do 1830 r. Motarzyno było w rękach Fredricha von Zitzewitz (syn budowniczego pałacu). W 1850 r. dobra przejął syn Fredricha – Fredrich Karl. W 1868 r. zbudował on we wsi przestronny pałac w otoczeniu pięknego parku i powiększył swój majątek przez zakup kolejnych wsi. W 1883 r. Fredrich Karl zmarł a jego majątek odziedziczył jego syn, również Friedrich-Karl. Jego wnuk również Fredrich-Karl (można się pogubić :)) był ostatnim dziedzicem w Motarzynie.

Pałac motarzyński ma wiele cech klasycystycznych: w rzucie, zaakcentowaniu osi i wyeksponowaniu elewacji frontowej. Obiekt został wymurowany z cegły na planie prostokąta z dwiema wieżyczkami i wysuniętym portykiem na osi, dachem krytym blachą ocynkowaną. W latach 80-tych XX w. pałac został wyremontowany, w holu wejściowym zrekonstruowano kominek, stiuki i malowidła ścienne. 

Obecnie pałac jest wystawiony na sprzedaż.


Źródła:

  • Karl-Heinz Pagel: Der Landkreis Stolp in Pommern. Lübeck 1989.
  • Alicja Świetlicka, Elżbieta Wisławska, Słownik Historyczny Miast i Wsi Województwa Słupskiego, Słupsk 1998.
  • E. Wiązowski, Pałac w Motarzynie, Głos Pomorza, Nr 53 (12902), 4 marca 1994.
  • M. Mazur, H. Soja, Ziemia Słupska - dzieje i kultura: objaśnienia do mapy etnograficzno-historycznej powiatu słupskiego, Słupsk 2003.
  • Rejestr zabytków nieruchomych, stan na 01-09-2016.

 

Zdjęcia:

  • Wizytacja terenowa 02-05-2017 r., autor: Nina Herzberg
  • Karl-Heinz Pagel: Der Landkreis Stolp in Pommern. Lübeck 1989, S. 752
Zespół pałacowo-parkowy
Skład zespołu pałac, park
Obiekt opisywany Pałac
Stan zachowania
  • Częściowo odrestaurowany
  • Niszczejący
Zastosowanie Wystawiony na sprzedaż
Numer rejestru zabytków województwa pomorskiego 1503
Numer dawnego rejestru zabytków 328
Organ wpisujący do rejestru zabytków Wojewódzki Konserwator Zabytków w Słupsku
Data wpisu do rejestru zabytków 27-12-1994

Lokalizacja

76-248, Motarzyno, Polska

Komentarze