A A A
5.00 (1 głosów)

Ocena

ocena
5.00

Pałac Motarzyno

Według historii rodziny von Zitzewitz w 1360 r. urodził się Jarosław (Jarislaw) von Zitzewitz, rycerz oraz założyciel motarzyńskiej gałęzi rodu. Jego majątek obejmował również: Niepoględzie, Gałąźnię Małą i Gałęzowo. Jego dobra graniczyły bezpośrednio z ziemiami Zakonu Krzyżackiego w Bytowie, przez co dochodziło do zatargów czasami nawet starć zbrojnych, m.in. na tle korzystania z pastwisk. Kolejnym właścicielem wsi w latach 1425-1485 był Martin von Zitzewitz. Punktem zapalnym ze Słupskiem w owych czasach była kwestia wykorzystania Słupi jako rzeki spławnej. Po zamordowaniu Martina, najprawdopodobniej z polecenia miasta Słupska, konflikt został zażegnany. Z kolei w latach 1507-1572 właścicielem majątku stał się kanclerz Jakob von Ziztewitz, który został okrzyknięty najaktywniejszym politykiem na Pomorzu. Dzięki niemu Pomorze zyskało prestiż zagranicą. Najgorszy czas Motarzyno przeżyło wraz z pojawieniem się Hansa von Linde, który wżenił się w rodzinę Zitzewitzów. Był on złym gospodarzem, ziemia leżała przez długi czas odłogiem, samo zaś gospodarstwo było zastawione. Żył z sąsiadami w ciągłej kłótni i praktykował terror poprzez swoich „motarzyńskich żołnierzy". Wraz z jego śmiercią w 1624 r. oraz po wkroczeniu wojsk Wallensteina na Pomorze w czasie wojny 30-letniej wieś popadła w ruinę. W 1717 r. właścicielami wsi byli: starosta Johann Adolph von Zitzewitz, Georg Gneomar von Zitzewitz i Claus von Zitzewitz. Do 1830 r. Motarzyno było w rękach Fredricha von Zitzewitz (syn budowniczego pałacu). W 1850 r. dobra przejął syn Fredricha – Fredrich Karl. W 1868 r. zbudował on we wsi przestronny pałac w otoczeniu pięknego parku i powiększył swój majątek przez zakup kolejnych wsi. W 1883 r. Fredrich Karl zmarł a jego majątek odziedziczył jego syn, również Friedrich-Karl. Jego wnuk również Fredrich-Karl (można się pogubić :)) był ostatnim dziedzicem w Motarzynie.

Pałac motarzyński ma wiele cech klasycystycznych: w rzucie, zaakcentowaniu osi i wyeksponowaniu elewacji frontowej. Obiekt został wymurowany z cegły na planie prostokąta z dwiema wieżyczkami i wysuniętym portykiem na osi, dachem krytym blachą ocynkowaną. W latach 80-tych XX w. pałac został wyremontowany, w holu wejściowym zrekonstruowano kominek, stiuki i malowidła ścienne. 

Obecnie pałac jest wystawiony na sprzedaż.


Źródła:

  • Karl-Heinz Pagel: Der Landkreis Stolp in Pommern. Lübeck 1989, S. 752
  • Alicja Świetlicka, Elżbieta Wisławska, Słownik Historyczny Miast i Wsi Województwa Słupskiego, Słupsk 1998 r.
  • E. Wiązowski, Pałac w Motarzynie, Głos Pomorza, Nr 53 (12902), 4 marca 1994 r. 
  • M. Mazur, H. Soja, Ziemia Słupska - dzieje i kultura: objaśnienia do mapy etnograficzno-historycznej powiatu słupskiego, Słupsk 2003 r.
  • Rejestr zabytków nieruchomych, stan na 01-09-2016 r.

 

Zdjęcia:

  • Karl-Heinz Pagel: Der Landkreis Stolp in Pommern. Lübeck 1989, S. 752
  • Wizytacja terenowa 02-05-2017 r.
Zespół pałacowo-parkowy
Skład zespołu pałac, park
Obiekt opisywany Pałac
Stan zachowania Częściowo odrestaurowany, Niszczejący
Zastosowanie Wystawiony na sprzedaż
Numer rejestru zabytków województwa pomorskiego 1503
Numer dawnego rejestru zabytków 328
Organ wpisujący do rejestru zabytków Wojewódzki Konserwator Zabytków w Słupsku
Data wpisu do rejestru zabytków 27-12-1994

Lokalizacja

76-248, Motarzyno, Polska

Komentarze