A A A
0.00 (0 głosów)

Ocena

ocena

Pałac Podole Małe

Podole Małe to stare lenno rodu von Zitzewitz. W 1405 roku jako właściciel wymieniany jest Mathias von Zitzewitz. Był on założycielem najstarszej gałęzi rodu von Zitzewitz. W późniejszym czasie część majątku należała do von Miltizów, na co wskazuje lustracja z 1717 roku. Owy dokument jako właścicieli Podola wymienia Nikolausa Sigismunda von Miltiza oraz Georga Gnepmara von Zitzewitza. Już w 1766 roku całość dóbr znalazła się ponownie w rękach pierwszych właścicieli.

Dorgą dziedziczenia Podole w 1842 roku stało się własnością Ernesta von Zitzewitz z ciecholubskiej gałęzi tego rodu. Po jego śmierci majątek dzierżawił jego syn Heinrich. Sprzedał on część podolskiego lasu swojegmu kuzynowi z Borzęcina, który zmarł w 1870 roku (przedwcześnie, p;onieważ miał zaledwie 36 lat). Jego brat Leo w 1871 roku zakupił majątki Podole i Dobre i ożenił się z wdową po swoim bracie. W połowie lat 80. XIX wieku Leo przekazał majątek swojemu pasierbowi Ernestowi. 

Leo zmarł w 1893 roku (w wieku 46 lat). Jego córka Alice wyszła za mąż za Gustava Sieberbügera w 1900 roku. Zakupił on (jeszcze w tym samym roku) Podole Małe i Dobrą od swojej teściowej. Niestety w 1910 roku w pobliskim jeziorze miał miejsce tragiczny wypadek. Gustav jeżdżąc po jeziorze na łyżwach, wpadł do niego i utonął. Potem majątek odziedziczyła wdowa Inglod. Nie wiadomo jednak po kim była wdową i z jakiej rodziny pochodziła. Nie istnieją żadne żródła historyczne, które by o tym mówiły. 

W 1931 roku majątek Podole Małe i folwark Dobra były własnością Niemieckiego Towarzystwa Osadniczego w Białogardzie.

Przy pałacu należącym niegdyś do rodziny von Zitzewitz w II poł. XIX wieku powstał park pałacowy w stylu krajobrazowym. W latach 60. XX wieku pałac został zniszczony i pozostał jedynie park. Pochodził on z około połowy XIX wieku. Był murowany, piętrowy i wybudowany w stylu późno klasycystycznym. W 1996 roku dla parku wykonano tzw. Białą Kartę, czyli Kartę Ewidencyjną Zabytków Architektury i Budownictwa, w której widnieje jako zespół pałacowo-folwarczny.

W parku znajduje się również poniemiecki cmentarz ewangelicki, na którym zachowało się niewiele fragmentów nagrobków.

Obecnie właścicielem terenu jest Leśnictwo Podole Małe.

 

Źródła:

  • F. Mamuszka, J. Stankiewicz, Zabytki powiatu słupskiego, Poznań 1962.
  • Karl-Heinz Pagel: Der Landkreis Stolp in Pommern. Zeugnisse seiner deutschen Vergangenheit. Lübeck 1989, S. 625.
  • Alicja Świetlicka, Elżbieta Wisławska, Słownik Historyczny Miast i Wsi Województwa Słupskiego, Słupsk 1998.
  • Mariola Truchan, Zbigniew Sobisz, Parki wiejskiej południowej części damnickiej [w:] Słupskie prace biologiczne, Nr 3, Słupsk 2006.
  • Program opieki nad zabytkami Gminy Dębnica Kaszubska na lata 2008-2011, Dębnica Kaszubska 2008.
  • Rejestr Zabytków Nieruchomych, stan na 01-09-2016.
Obiekt opisywany
  • Pałac
  • Park pałacowy
Stan zachowania Nieistniejący
Zastosowanie Park krajobrazowy
Numer rejestru zabytków województwa pomorskiego 1630
Numer dawnego rejestru zabytków 353
Organ wpisujący do rejestru zabytków Wojewódzki Konserwator Zabytków w Słupsku
Data wpisu do rejestru zabytków 06-05-1997

Lokalizacja

76-248 , Podole Małe, Polska

Komentarze