A A A
0.00 (0 głosów)

Ocena

ocena

Pałac Skórzyno

Kategoria: Gmina Główczyce

Wieś Skórzyno wzmiankowana jest w dokumentach historycznych już w 1281 r. Wtedy została nadana przez księcia Mestwina dla klasztoru norbertanek w Słupsku. Od początku XVI w. stanowiła lenno rodu von Stojentin. Rozalie von Stojentin wychodząc za Aleksa von Bonin wniosła w posagu Skórzyno. Wieś pozostała w rękach rodu von Bonin do 1945 r. Ostatnim dziedzicem był Karl Oskar von Bonin.

Sam pałac został wzniesiony w 1870 r. w stylu klasycystycznym. Jest to budynek piętrowy z czterokolumnowym gankiem, zbudowany na planie wydłużonego prostokąta. 

Opis z programu opieki nad zabytkami gminy Główczyce:

Jest on położony w środkowej części wsi, w głębi podwórza, na osi wschód zachód. Z przodu po obu stronach mieszczą się budynki gospodarcze - stajnia z oborą i stodoła. Na dziedziniec prowadzi podjazd w kształcie podkowy z kamiennym murkiem i owalnym klombem między ramionami podjazdu. Podjazd ten umożliwia komunikację z wysokim parterem. Za pałacem pozostały resztki parku. Budynek zbudowany jest na rzucie wydłużonego prostokąta, posiada podpiwniczenie o symetrycznym trzytraktowym układzie wnętrza z wzdłużną sienią rozdzielającą pomieszczenia I i III traktu (piwnica i parter). W piwnicy znajdowała się dawniej kuchnia ze stołówką dla robotników i kotłownia. Na parterze znajdowały się pomieszczenia reprezentacyjno-mieszkalne. Na piętrze - poddaszu pomieszczenia mieszkalne w wystawce nad wejściem głównym i przy ścianach szczytowych.

Gospodarcze wejścia do pałacu znajdują się w obydwu ścianach szczytowych. Główne wejście osłania czterokolumnowy portyk z balkonem i piętrowa wystawką w połaci dachu. Pierwotnie drugie wejście do pomieszczeń parteru znajdowało się od strony ogrodu. Prowadziła do nich, żeliwna, ozdobnie kręta klatka schodowa. Mur piwnic nie jest otynkowany, resztę pokryto tynkiem z szorstkim pasem tynku przy narożnikach boniowanym, nad niektórymi oknami zachowane są gzymsy. Dolna partia pałacu jest murowana z kamienia- I kondygnacja, reszta z cegły, dach krokwiowo-jętkowy, mansardowy, kryty eternitem. Okna dwuskrzydłowe, od strony ogrodu ośmiokwaterowe, od podwórza osadzono okna sześciokwaterowe. Reprezentacyjne pomieszczenia na parterze wyłożone są parkietem układanym w romby, w pozostałych są podłogi z desek, w sieni jest posadzka, zachowana jest także oryginalna klatka schodowa prowadząca z parteru na poddasze. Drzwi i odrzwia przy wejściach głównych na parterze zostały przyozdobione ryzowaniem - motywy trapezu i półkolistej rozety.

Jednym z ważniejszych zasobów jest leśny park krajobrazowy ze starodrzewiem. Park urządzono w stylu romantycznym w pierwszej połowie XIX wieku, zajmuje on powierzchnię 2 ha.

 

Źródła:

  • M. Mazur, H. Soja, Ziemia Słupska - dzieje i kultura: objaśnienia do mapy etnograficzno-historycznej powiatu słupskiego, Słupsk 2003.
  • Rejestr Zabytków Nieruchomych, stan na 01-09-2016.
  • Program opieki nad zabytkami gminy Główczyce na lata 2009-2012.
  • www.muzeumkluki.pl
Zespół pałacowo-parkowy
Skład zespołu pałac, park
Obiekt opisywany Pałac
Stan zachowania Częściowo odrestaurowany
Zastosowanie Własność prywatna, mieszkania
Numer rejestru zabytków województwa pomorskiego 206
Numer dawnego rejestru zabytków 123
Organ wpisujący do rejestru zabytków Wojewódzki Konserwator Zabytków w Koszalinie
Data wpisu do rejestru zabytków 02-02-1961
Gminna ewidencja zabytków Pałac z 1870 r., budynki gospodarcze: stajnia z oborą, stodoła

Lokalizacja

76-220, Skórzyno, Polska

Komentarze