A A A
0.00 (0 głosów)

Ocena

ocena

Dwór w Stowięcinie

Kategoria: Gmina Główczyce

Dawne nazwy Stowięcina to: Scoyjcino (1258), Stoyentin (1341), Stogutin (1379) i Stojentin (do 1945). Z przekazów historycznych wiadomo, że w 1258 roku Świętopełk nadał Stowięcino (ówczesne Scoyjcino) zakonowi norbertanek w Żukowie. W 1341 roku wieś wzmiankowana była jako dobra lenne Stojentinów, nadane i powierzone przez książęta pomorskie. W owym roku jako właściciele zostali wymienieni: Bertold i Matzen. Natomiast w 1379 roku (Stogutin) – Marcin i Bartek. W kolejnych latach właścicielami byli: 1717 roku – Casprar Otto von Seger; 1732 roku – Jurgen Ludwig Wobeser; 1762 roku – Hauptman Georg Heinrich Wobeser; 1853 roku – Ferdinand Schenemann; 1884 roku – Otto Schenemann; następnie prawdopodobnie do 1906 roku – Georg Schenemann. Karl-Heinz Pagel podaje, że wojska Armii Czerwonej zajęły Główczyce 9 marca 1945 r. o godz. 10 30. Po zakończeniu działań wojennych 206 dawnych mieszkańców Główczyc znalazło się na terenie Niemiec Zachodnich a 113 na terenie Niemiec Wschodnich. Po II wojnie światowej właścicielem włości stał się skarb państwa, a później znalazły się one w obrębie Stacji Hodowli Roślin Górzyno. Po 1992 roku majątek przejęła Agencja Własności Rolnej Skarbu Państwa i dzierżawiły go osoby fizyczne.


Dwór znajdujący się niegdyś w miejscowości Stowięcino obecnie już nie istnieje.


Źródła:

  • Wiązowski E., Parafia w Stowięcinie, Słupsk 2010.
  • Wiązowski E., W Stowięcinie też mówiono po Kaszubsku, Słupsk 2011.
  • Rejestr Zabytków Nieruchomych, stan na 01-09-2016.

Zdjęcia:

Zespół dworsko-parkowy
Skład zespołu dwór, park
Obiekt opisywany Dwór
Stan zachowania Nieistniejący
Zastosowanie Brak
Numer rejestru zabytków województwa pomorskiego 207
Numer dawnego rejestru zabytków 157
Organ wpisujący do rejestru zabytków Wojewódzki Konserwator Zabytków w Koszalinie
Data wpisu do rejestru zabytków 02-02-1961
Gminna ewidencja zabytków Brak

Lokalizacja

76-220 , Stowęcino, Polska

Komentarze