A A A
5.00 (1 głosów)

Ocena

ocena
5.00

Pałac Bukówka

Kategoria: Gmina Słupsk

Po 1491 roku Bukówka (wraz z Jerzycami i Grąsinem) drogą wymiany między rodami - von Below i von Puttkamer przeszła w ręce drugiego z rodów. W zamian otrzymali oni trzy inne miejscowości, które były położone niedaleko Sławna. We władaniu Puttkamerów Bukówka pozostała do XIX wieku. Około 1784 roku we wsi były dwa folwarki (duży i mały). Gdy w 1810 roku zbankrutował właściciel majątku Karl G. von Puttkamer, Bukówka wraz z Jerzycami została sprzedana radcy kryminalnemu Augustowi W. Schultemu. W 1852 roku przeszła ona na własność Maximiliana A. Schulte, który odziedziczył ją po swoim ojcu w 1846 roku. Następnie majątek powrócił w ręce rodu Puttkamerów. W 1858 roku odkupił go za 15 tysięcy talarów baron Georg L. W. von Puttkamer, w którego rękach znalazły się wcześniej Grąbkowo i Podkomorzyce.

W 1878 roku majątek przeszedł drogą zakupu na własność Ernsta Kutschera. Dokumenty z jego rodzinnego archiwum podają, że chciał on w ten sposób umożliwić swojej ciężko chorej żonie lepszą opiekę lekarską bliżej centrum regionu, jakim był Słupsk. Małżonkowie Kutscher mieszkali w Bukówce do 1894 roku. Później sprzedali wieś Siegfriedovi von Boehnowi. Za jego czasów majątek rozkwitł. Między innymi w 1911 roku odnowiono miejscowy dwór. Zmodernizowano go na kształt pałacu. W 1938 roku majątek obejmował 581 ha. Park przypałacowy w stylu krajobrazowym z II poł. XIX wieku. został wzbogacony na początku XX wieku o rzadkie drzewa i krzewy. Dojazd do budynku prowadził przez zabudowania folwarczne. Pan Boehn był zdecydowanym monarchistą, działał w Niemieckiej Partii Konserwatywnej, posłował w Parlamencie Krajowym Prus oraz w Reichstagu. Był on ostatnim niemieckim właścicielem majątku. Został pochowany w 1945 roku na cmentarzu, usytuowanym na północny zachód od zabudowań majątku.

Murowany pałac znajdujący się w Bukówce pochodzi z II połowy XIX wieku. Został on wzniesiony na planie prostokąta. Korpus główny był piętrowy, poprzedzony krytym gankiem z tarasem, występującym przed lico budynku. Prawe skrzydło było niższe od korpusu, lewe- parterowe. Całość została pokryta dwuspadowym dachem. W latach 1983-1984 pałac został przebudowany na biurowiec. Obecnie zaniedbały pałac znajduje się w rękach prywatnych.

Trochę "zdziczałe" otoczenie pałacu uchodziło za miejsce nawiedzane przez czarownice. Podobno w noc Walpurgii ( 30.05 ) zlatywały się one tutaj na sabat. Miejscem ich spotkań miał być głęboki dół.

 

Źródła:

  • Opracowanie tekstu: Nina Herzberg-Zielezińska i Kinga Bubniak
  • Alicja Świetlicka, Elżbieta Wisławska, Słownik Historyczny Miast i Wsi Województwa Słupskiego, Słupsk 1998.
  • Marcin Barnowski, Stapianie się światów. Kronika Gminy Słupsk do roku 2017, Słupsk 2017.

Zdjęcia:

Obiekt opisywany Pałac
Stan zachowania Niszczejący
Zastosowanie Własność prywatna
Rejestr zabytków Brak

Lokalizacja

76-200, Słupsk, Polska

Komentarze